SHOSTAKOVICH: PIANO CONCERTOS, FANTASTIC DANCES, PRELUDE & FUGUE

Beschrijving

Dmitri Sjostakovitsj (1906-1975) componeerde twee pianoconcerten die opvallend verschillend zijn, maar elkaar toch aanvullen als een weerspiegeling van zijn zich ontwikkelende muzikale en emotionele wereld. Het Eerste pianoconcert in c mineur, op. 35 (1933), geschreven voor piano, trompet en strijkorkest, is een werk vol jeugdige schittering en humor. Sjostakovitsj was zelf de solist bij de première, waarbij hij zijn virtuositeit en scherpe humor liet zien. Het concert zit vol parodie, ironie en stilistische speelsheid, kenmerken die een groot deel van zijn muziek zouden bepalen. Het eerste deel wisselt af tussen dramatische, stuwende passages en brutale verwijzingen naar klassieke motieven. Het tweede deel biedt een verrassend lyrisch, melancholisch intermezzo, voordat de muziek weer omslaat in uitbundige satire. De toevoeging van de trompet, die vaak fungeert als een geestige commentator of tegenhanger van de piano, draagt bij aan het gevoel van een ondeugende dialoog in het concerto. Onder de humor schuilt echter een onderstroom van angst en intensiteit, die de groeiende bewustzijn weerspiegelt van de politieke druk waarmee Sovjetkunstenaars in de jaren 1930 te maken hadden.
Het Pianoconcert nr. 2 in F majeur op. 102 (1957) is daarentegen lichter, transparanter en optimistischer. Het werd geschreven als cadeau voor de 19e verjaardag van zijn zoon Maxim en behoort tot de meest toegankelijke werken van Sjostakovitsj. De buitenste delen sprankelen van energie en vreugde en roepen de vitaliteit van de jeugd op, terwijl het langzame deel een van de mooiste lyrische uitingen van de componist is, een tedere, introspectieve melodie die een concertfavoriet is geworden.