RESPIGHI: QUARTETTO DORICO, PIANO QUINTET, DOPPIO QUARTET

Beschrijving

Ottorino Respighi (1879–1936) staat tegenwoordig vooral bekend om zijn levendig georkestreerde symfonische gedichten, met name de Romeinse Trilogie (De fonteinen van Rome, De pijnbomen van Rome en De Romeinse feesten). Zijn reputatie als componist berust echter niet alleen op zijn orkestrale kleur, maar ook op een diep historisch bewustzijn en een verfijnde beheersing van de kamermuziek. Respighi, opgeleid in Bologna en later beïnvloed door zijn studie bij Rimski-Korsakov in Rusland, combineerde Italiaanse lyriek met contrapuntische discipline en een fascinatie voor de muzikale oudheid. Respighi’s kamermuziekwerken onthullen een meer intieme kant van zijn kunstenaarschap, waarin structuur en thematische ontwikkeling voorrang krijgen boven orkestraal spektakel. Het Pianokwintet (1902) geldt als een van zijn vroegste substantiële prestaties. Het kwintet vertoont sterke romantische invloeden, met name van Brahms en de late Duitse kamermuziektradities. Het uitgestrekte eerste deel, het expressieve langzame deel en de krachtige finale tonen Respighi’s vroege zelfvertrouwen in het hanteren van grote vormen en dichte texturen, terwijl er al hints van zijn latere harmonische eigenheid naar voren komen.