BEETHOVEN: EARLY PIANO SONATAS OPP. 2-7-10 (3CD)

Beschrijving

Een ervaren specialist in oude klavecimbels brengt zijn expertise naar het ‘Nieuwe Testament’ van het pianorepertoire.
'Historische' uitvoeringen van Beethoven-sonates zijn in deze eeuw relatief mainstream geworden, dankzij artiesten als Robert Levin en Ronald Brautigam. Door hen hebben we geleerd, of herontdekt, dat de fraseringen in Beethovens muzikale denken een bijzondere vorm en behendigheid krijgen wanneer ze worden gespeeld en beluisterd op het soort instrument waarvoor hij schreef.
Toch zijn de meeste moderne fortepiano's precies dat: modern. In dit gedurfde nieuwe project presenteert Simone Pierini de eerste negen sonates van Beethoven – van Op.2 tot Op.10 – op volledig originele instrumenten uit die periode. Deze instrumenten zijn geïdentificeerd als het werk van pianobouwers Johann Haselmann (eind 18e eeuw-begin 19e eeuw), Matthias Müller (1822) en Conrad Graf (1830).
Simone Pierini vult de sonates aan met verschillende losstaande stukken: het Allegretto in c mineur WoO53, Andante Favori WoO57, Bagatelle in Bes WoO60, de Rondo's Op.51, Variaties in D Op.76 en de Polonaise in C Op.89. De set geeft zo een overzicht van de eerste twintig jaar van Beethovens carrière als componist, van de sonates Op.2 uit 1795 tot de Polonaise die hij in 1814-15 schreef.
Gedurende die twee decennia onderging zijn stijl ingrijpende veranderingen, die op zichzelf bepalend zijn geweest voor de overgang van de klassieke naar de romantische stijl in de muziek. Toch was en is Beethoven altijd Beethoven gebleven, even onnavolgbaar en onderscheidend in het voortstuwende momentum en de soms verrassende breedte van Op. 2 als in de innerlijke blik van het Andante favori en de zijdelingse blik op populaire dansen in de Polonaise: allemaal op hun eigen manier erfgoed en ontwikkelingen van Haydns stijl.
Simone Pierini's eerdere fortepianoalbums voor Brilliant Classics omvatten sonates van Luigi Cherubini, JB Cramer (Beethovens uitgever in Londen) en Helene de Montgeroult. Hij brengt in dit repertoire een diepgaand begrip mee van zowel de context als de aard van de instrumenten waarop deze componisten aan het begin van de 19e eeuw werkten: met een lichtere aanslag dan veel moderne piano's en een intiemere klank. In zijn recensie van het album van de Montgeroult merkte de criticus van Fanfare op dat Pierini ‘met enorme energie en overtuiging speelt’.